Gezeten op haar knieën,

intense smart haar deel,

ze smeekte naar de Heere,

het leed was haar té veel.

 

Geen kind te kunnen krijgen,

was meer dan zij verdroeg,

ze bad naar hem voortdurend,

was het té veel wat ze Hem vroeg?

 

En Hanna huilde bitter,

haar stem omfloerst door smart,

stil bad ze tot de Heere,

Hij kende haar gebroken hart!