Hoe het begon.

Ergens in een heel groot bos, groeiden eens drie dennen. Nu is dat op zich niets bijzonders. Over de hele wereld groeien dennen. Maar toch was er met deze drie bomen wél iets bijzonders aan de hand. Het waren namelijk de allermooiste dennenbomen die je maar bedenken kan. En dat wisten die bomen zelf ook!

Op een dag vertelden ze aan elkaar hoe mooi ze wel waren. Hun stammen waren de dikste, de rechtste en de langste van het hele bos. Hun kruinen kwamen ver boven alle anderen bomen uit. Trots groeiden ze naar de hemel op.

Ze hadden alle drie al menig storm overleefd en felle koude doorstaan en waren er nog mooier en nog sterker door geworden.

De drie dennen wilden ook graag nuttig zijn en daarom boden ze schaduw in de zomer aan menigeen die onder hun groen verkoeling zocht.

Ook de vele vogels nestelden graag in hun takken en brachten op veilige hoogte hun jongen groot.

En in de dikke schors van hun stammen, vonden vele insecten een schuilplaats. Zo vonden ze voldoening in het nuttig zijn! Maar bovenal wilden ze groeien en groeien tot eer van hun Schepper en Heer!

Daarom breidde ze hun prachtige kruinen uit naar de hemel en voelden ze zich eigenlijk heel voldaan.

 

Op een dag drong er een akelig geluid hun bos binnen en verstoord bogen de drie dennen hun takken naar beneden om te ontdekken wie hun rust wegnam.

Vol ontzetting vernamen ze mannen met zagen en hakbijlen en ze kwamen nog wel hun kant op! Onder aan de voet van hun stammen bleven de mannen staan. Eén van hen, een ruig figuur met een zwarte baard, keek omhoog en knikte goedkeurend.

"Mooie rechte stammen" zei hij, "prachtig hout, zelden zulke mooie dennen gezien" en met zijn grote bijl hakte hij in de schors van één van de dennen.

Het akelige geluid ervan drong diep door in het hart van de drie bomen en hun kruinen krompen ineen van angst.

"Wat gaan ze met ons doen" fluisterden ze naar elkaar, "gaan ze ons omhakken?

"Maar dat kan toch niet, oh nee, wij zijn de sterkste en machtigste bomen van het hele bos. Niemand heeft het zelfs gewaagd om in ons te klimmen. Wij willen groeien en groeien, totdat we de hemel kunnen pakken en vlak bij onze Schepper kunnen zijn!
En druppels vielen als tranen van hun naalden naar beneden.

Maar de mannen merkten het niet en begonnen aan hun "grote klus"!

Kreunend en steunend vielen de drie grote reuzen ter aarde en vroegen zich af wat er van hen terecht zou komen. Ze werden op een wagen geladen en afgevoerd naar een zagerij.

Daar namen de drie dennen afscheid van elkaar, zeggende dat hun tijd in het grote bos de mooiste tijd in hun levens is geweest en dat, wat er ook met hen zou gebeuren, ze hun trots en hun fierheid niet zouden opgeven!

Bovenal wilden ze alle drie hun Schepper blijven dienen en met die gedachten, verloren ze elkaar uit het oog!

************************************************

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 stemmen