Ik heb een oude foto,

uit lang vervlogen tijd,

het zegt me eigenlijk niet veel,

maar toch wil ik hem niet kwijt.

 

Want op die oude foto,

zie ik een lieve vrouw,

ze heeft een zwarte jurk aan

en roesjes langs haar mouw.

 

Statig zit ze in een stoel,

haar haar beschenen door wat licht

en als ik heel goed naar haar kijk,

herken ik wat in dat gezicht!

Ik zie haar lieve ogen,

met een stille lach erin

en als ik me niet vergis,

heeft ze mijn vaders kin!

 

Lang kijk ik naar het kiekje

en peins erover na,

dan draai ik het plaatje om

en lees: "Dit is je overgroot mama!"

 

Dan begint het plots te dagen

en ik herken nog meer in haar,

ik zie er nu mijn vader in

en wat van mij wordt ik ook gewaar!

 

Ik heb een oude foto

en bewaar hem als een schat,

ik dank God met eerbied

dat ik zo'n oma heb gehad!

Els Hengstman-van Olst.