Als de dag begint

en de zon vertoont haar gouden stralen,

als de nevel zinkt

en het licht gaat vele kleuren halen,

als Ik verkwikt door Hoger hand,

ontwaak en zie de nieuwe dag,

mij weer neerleg, vermoeid

maar met een dankbare lach:

weet ik dan, dat dit aardse leven,

mij enkel uit Genade is gegeven?

 

Als ik de storm zie razen over 't veld,

als ik mij verbaas over

de grootheid van het geweld,

als ik de bliksem de hemel zie doorkruisen

en de donder als een waterval hoor bruisen:

weet ik dan, dat dit aardse leven,

mij enkel uit Genade is gegeven?

 

 

Als de schoonheid van een kleine bloesemtak,

zo teer en zacht en nog zó zwak,

als een kind van God

gelijkend op dat zachte groen,

ben ik voor Hem die kostbare bloem:

weet ik dan, dat dit aardse leven,

mij enkel uit Genade is gegeven?

Eigen schilderij!

Als ik lees over Eén,

wiens Liefde niemand kan doorgronden,

ben ik dan zó doof, zó hard,

zó verblind door mijn zonden?

Als ik niet zie en hoor

wat God mij door dit alles wil zeggen,

hoe kan ik dan ooit

een ander zijn Genade uit gaan leggen?

Weet ik dan niet, dat Jezus zijn kostbaar Leven,

enkel uit Genade heeft gegeven?

Els Hengstman-van Olst.